Vrije tijd

“Hoe is het?” “Ah goed, druk hè.” “Ja? allee da’s goed, dan weet ge wat doen hè.  Oké, oei ik ben door, ik zie dat ik mij moet haasten. ’t Beste nog hè.” “Ja, salut, totdat we elkaar nog ’s zien hè.”

“Druk” is het toverwoord. Je moet het druk hebben. Met werk, hobby’s, familie, de kinderen, de ouders, interessante reizen, boeiende projecten, toffe cursussen – of waar hebben mensen het toch allemaal druk mee. Drukte is vaak realiteit: er wordt aan alle kanten aan ons getrokken. Werk vergt veel, moet steeds sneller met minder personeel en meer deadlines. Families zijn ingewikkelder geworden, ouders worden ouder, kinderen moeten meer. En in je vrije tijd houd je je bezig met activiteiten waarover je dan weer boeiende conversaties kunt houden als je snel nog even een barbecue voor de buren organiseert.

Vrije tijd? Continue reading

Vreemdeling te zijn op aarde; een Bijbelse verkenning

Het probleem

Vreemdelingen zijn van alle tijden, maar tegenwoordig zijn er vreemdelingen in veel verschillende categorieën. Er bestaat dan ook veel te onderscheiden lijden dat veroorzaakt wordt, doordat mensen van elders op alle mogelijke manieren tussen de wielen raken. Er zijn asielzoekers met hun asiel­aanvraag, maar er zijn ook reguliere arbeids­migranten met hun vergunningen­problematiek. Er zijn vluchtelingen in de brede zin van het woord, statushouders, maar ook ‘niet-repatrieerbaren’, staatlozen, mensen zonder papieren; er zijn illegale werknemers, vreemdelingen met een strafrechtelijk dossier zoals drugskoeriers, maar ook mensen die zonder zich ergens schuldig aan gemaakt te hebben ‘administratief’ gehecht worden, om vervolgens weer zonder enig perspectief op straat gezet te worden. Er zijn mensen die illegaal gemaakt worden, ofwel buiten de wet geplaatst.

Voor veel mensen in de Belgische samenleving is het allemaal hetzelfde: het zijn ‘die buitenlanders’. In de discussies over een multiculturele samenleving spelen er nogal eens emoties, oordelen en meningen over migranten, die velen van hen over één kam scheren. Vreemde­ling­en worden dan neergezet als een amorfe groep, die het collectief aan te rekenen is dat ‘zij’ zich in ‘onze’ nabijheid bevindt. Het ‘wij – zij’ denken heeft post gevat. Maar het wordt tegelijkertijd ook bekritiseerd. Continue reading

God bestaat niet

… want àls er een God is, waarom dan zoveel ellende in de wereld? Waarom natuurrampen, absurde ongelukken en onbestrijdbare ziektes? Zelfs als leed door toedoen of invloed van mensen gebeurt, waarom houdt God het dan niet tegen?

Deze overwegingen kunnen met een wegwimpelend gebaar worden uitgesproken omdat het zo evident lijkt dat er geen god kan bestaan; vaak ook zijn ze de finale nekslag van elk restje geloof dat mensen misschien nog hadden. Als ellende dicht op je huid komt, dan heb je het helemaal gehad met die god. Continue reading

Het klimaat als een nieuwe religie

Al sinds jaar en dag worden we geconfronteerd met een doemscenario. Onze aarde, de enige aarde die we hebben, dreigt ten onder te gaan door menselijk toedoen. Was het in de jaren 50-80 niet de dreiging van een nucleaire winter die ons de das zou omdoen, dan was het wel het opraken van fossiele brandstoffen of de zure regen die ons leven ondraaglijk zou maken.

Iedereen herinnert zich nog wel de rampen die ons voorspeld werden door de ‘Club van Rome’. Van de zure regen hebben we niet veel meer vernomen en in de afgelopen decennia zijn gigantische olievelden ontdekt, om maar niet te spreken over de nieuwe technieken (schaliegas) om fossiele brandstoffen aan te boren. Zeker de aankomende 100-150 jaar komt de wereld niet zonder energie te zitten.

De afgelopen twintig jaar zijn we echter bang gemaakt met een nieuw verondersteld feit: de opwarming van de aarde. Het IPCC waarschuwt ons, evenals talloze klimaatwetenschappers, voor een onomkeerbare opwarming, waardoor de zeespiegel zal stijgen, hele delen van de wereld onder water zullen komen te staan en het klimaat grondig in de war zal worden gestuurd. Gebieden die nu te droog zijn, zullen (te) veel regen krijgen en gebieden die van oudsher konden rekenen op goede oogsten zullen in de toekomst veranderen in woestijnen. Gevolg van dit alles zal een massale volksverhuizing van mensen zijn, op zoek naar voldoende eten en veilige plaatsen om te wonen. Continue reading

Europese verkiezingen en de kerken

De geschiedenis van Europa en die van de kerken in ons continent zijn nauw met elkaar verweven. Na eeuwenlang het toneel te zijn geweest van verbitterde godsdiensttwisten, kwam er in de 20ste eeuw een ommekeer. Steeds meer mensen gingen beseffen dat de geloof-waardigheid van het Evangelie sterk aan kracht inboet als kerken en Christenen elkaar onderling bevechten. Het continent dat door de eeuwen heen geteisterd was geweest door kerkelijke onenigheid werd nu de bakermat van oecumenische organisaties als de Wereldraad van Kerken en de Conferentie van Europese Kerken. Continue reading

Onderwijs en opvoeding

geloven als empowerment

Over onderwijs wordt hevig gedebatteerd, zowel in het parlement als in de media en op de werkvloer en zelfs thuis. Hervormingsvoorstellen halen het niet, maar onbehagen over hoe het nu evolueert blijft. Vaak wordt met de vinger gewezen naar de opvoeding thuis, terwijl de ouders juist veel opvoeding verwachten van het onderwijs. In dit opiniestuk geen gedetailleerde analyse of uitgewerkte oplossing, maar een beschouwing en een warm pleidooi. Continue reading

Minder, minder! – wat?

Hij had het zo gehoopt, Filip de Winter. Dat zijn kameraad Geert Wilders zijn uitspraken in Antwerpen zou komen herhalen. Geert Wilders, die door historicus Marc Reynebeau in zijn column in De Standaard van maandag 24 maart  treffend “een volleerde Pontius Pilatus” genoemd wordt. Want net als Pilatus legde hij het volk een schijndilemma voor en wist hij het demagogisch tot het scanderen van zijn voorgegeven keuze te brengen: “Minder, minder!” Minder wat?  Marokkanen. Voilà, dat is duidelijk. Continue reading

Minderjarigen en euthanasie

Ik hoop nooit in aanraking te komen met een situatie, waarin een kind om euthanasie vraagt. Het lijkt me vreselijk. Die kans is bij mij echter niet groot. Toch moet ik erover willen nadenken. Want er zijn ouders en kinderartsen, die misschien wel in die situatie komen. Ook al vinden ze dat even verschrikkelijk. Zij hebben ongetwijfeld voor de discussies gezorgd, die er uiteindelijk toe hebben geleid dat er in België een meer uitgebreide wetgeving over euthanasie op tafel ligt. Continue reading